دستگاه زباني ماركس در خدمت ايدئولوژي

سليمان عبدي

  /**/ برخي نظريه پردازان براي قابل فهم كردن دستگاه نظري خود از يك مجموعه مفاهيم و اصطلاحات ويژه خود استفاده مي كنند و اين البته مختص به ماركس نيست. براي نمونه مي توان از ژاك لكان يا ميشل فوكو و حتي ديگران اسم برد، براي نمونه مفاهمي همچون امر خيالي ، نمادين و واقعي و حتي به صورت ويژه تر بيمار و درمان نزد لكان بسيار خاص هستند. مفاهيم اقتصاد قدرت ، سامانه دانايي ، تبارشناسي نيز نزد فوكو همين كاربرد را دارند و خواننده مي بايستي در آغاز مقصود و شرح نظريه پرداز از اين مفاهيم را براي درك بيشتر ساختمان نظري او دريابد. ماركس نيز از زمره نظريه پردازاني است كه مجموعه اي از اين مفاهيم و عبارات را براي قابل فهم كردن دستگاه نظريش به كار برده است.